Erabaki horren aurrean, beste behin ere adierazi nahi dugu kezkatuta gaudela justizia humanistarekin zerikusirik ez duten jarrerengatik, preso horrek zigorra betetzen duenetik kilometro askotara hartzen baitira jarrera horiek, eta ez die jaramonik egiten espetxe barruan egunez egun lan egiten duten profesionalei, eta, zalantzarik gabe, Madrilgo Fiskaltzak baino askoz hobeto ezagutzen dute preso horren bilakaera.
Bere garrantziagatik, fiskaltzak argudiatzen dituen arrazoibideetako batzuk azpimarratu behar ditugu, bigarren aldiz, 3. graduaren aplikazioa geldiaraztea erabakitzeko.
Argudiatzen duenez, hemendik 2032ra arte, zigorra osorik betetzea finkatuta dagoenean, oraindik denbora asko geratzen da.
Fiskaltzak ez du esaten preso horrek 25 urte baino gehiago daramatzala askatasunik gabe; 3. gradura iristeko aukera zigorraren erdia betetzen denetik aurrera izaten dela, 2017an gertatu zena; eta aspaldi gainditu zirela baldintzapeko askatasuna ekarriko luketen ¾-k.
Erantzukizun zibiletik gutxi ordaindu duela ere argudiatzen du. Egiten duen lanagatik jasotzen hasi den diru-sarreren arabera ordaindu du, eta horri aurre egiteko borondatea erakutsi du.
Azken batean, behin baino gehiagotan adierazi dugun bezala, justiziarekin eta mendekuarekin zerikusirik ez duten erabakien aurrean gaude, eta horrek ez du zerikusirik ETA desagertu zenetik 15 urte bete diren honetan gure herrian sufrimendu-aro bat behin betiko ixteko beharrarekin.
Hori ezin izango da egin, politikagintzan, epailetzan eta komunikabideetan kokatutako botere-lobbyek dirauten bitartean, ezerk ez dezan aldatu eta benetako bizikidetzarako aukera bertan behera utz dezaten ahalegintzen diren bitartean.
