Albisteak

Euskal Herriko eta Espainiako espetxeetako koronabirusaren kudeaketaren salaketa

Salhaketak, Sarek eta Etxeratek dei egiten diegu eragile politiko, sozial eta sindikalei “Espainiako kartzeletako koronabirusaren kudeaketaren salaketa” adierazpenarekin bat egin dezaten.

Gaur gainera, prentsaurrekoa eman dugu, on line, kartzeletako osasun-epidemiari buruzko datuak emateko, eta Espainiako espetxeetako covid-19 delakoaren kudeaketa salatzeko, osasun eta segurtasun eskumena Eusko Jaurlaritzaren esku dutenak barne, baita presoen eskubideen etendura ere.

>> Hona hemen esku-hartzeen laburpena:

Joseba Azkarraga (Sare);

Euskal presoen kasuan, ehuneko handi batek nazioarteko erakundeen jarraibideak betetzen ditu,beraz beren etxeetara bidali eta beraiengandik hurbil egon daitezke. Adineko presoak dira; horietako askok gaixotasun larriak dituztenak eta 161ek 15 urtetik gorako espetxe zigorra bete dutenak.

Orain dela gutxi hiru presoei graduan aurrera egiten utzi dieten bezala, kondenaren laurden bat baino gehiago bete dutenei edo gaixotasun larriak dituztenei graduan aurrera egiten uzteko eta beraien etxeetara bidalitzeko eskatzen diegu berriro ere Espetxe Erakundeei. Eta hirugarren gradurako progresio horretan 86.4 artikulua aplikatu dezatela, gaur egungo egoera dela eta kartzelan gaua pasatzera behartuta ez daudelarik.

Urtzi Errazkin (Etxerat)

Espetxeetan pixkanaka normaltasuna berrezartzean ez dira, berriro ere, euskal preso politikoak eta haien senideak baztertu behar, ez da berriro salbuespenean oinarritu behar. Ezin ditu alde batera utzi presoen senideak, beren inguruneetatik urrun.

Orain hasten den deseskalada honetan, ahal den neurrian, presoak Euskal Herrira hurbildu beharko dira, baina salbuespenari eusten dieten iraganeko errezetei men egiten dieten atzerapenik gabe. Izan ere, denontzat hain gogorra eta zaila den ziklo hau igarotzean eta euskal gizartea normalizaziorantz doanean, behingoz egin behar da, lastrerik gabe eta sufrimendurik gehitu gabe.

César Manzanos (Salhaketa Araba);

Eusko Jaurlaritzak izan duen jarrera azpimarratu nahi dugu, EAEko kartzeletako osasun eta segurtasun arloko eskumena izanik, datuak ezkutatu dituelako eta ez direlako izurritearen transmisioarekin espetxeetan gertatzen ari zena eta gertatzen ari dena jakiteko behar diren frogak egin.

Hego Euskal Herrian gure koordinazio-lana garatzen jarraituko dugu Salhaketatik, osasun larrialdi egoera honetan dauden presoei eta haien familiei laguntzeko.


Sare Herritarrak positibotzat jo du Jagoba Codo, Fernando Alonso eta Xabier Agirreri hirugarren gradua eman izanaren inguruan jasotako berria.

Saretik, Honen egikaritzea nolakoa izango den oraindik ikustear dagoen arren, eta hori hala izanda, zuhurtziaz jokatu arren, berri positiboa dela azpimarratu nahi dugu. Sare Herritarretik denbora daramagu euskal presoei orain artean modu orokortua blokeatuta izan duten gradu progresioa eskatuz, ulertuta, preso orok duela progresio hori egiteko eskubidea eta progresio hori bera dela etxeratze prozesuan abian jartzeko eman beharreko urrats eta bidea.

Zentzu honetan, adierazi nahi dugu, oraindik orain, euskal presoen gehiengoak ez duela graduen progresio hori egiteko aukera eskuratu, baldintzak bete arren. Horregatik, berri honen aurrean, gainontzeko euskal presoei ere bide hau egiteko aukerak ezartzea eskatzen dugu eta espero dugu, gaurkoa ez dadila hiru preso hauei ezarritako kasu isolatu bat izan, aurrera begira salbuespen legediarekin amaitu eta legedia arrunta ezartze bidean emango diren urratsen lehen zantzuak baizik. Bada garaia egoera honekin amaitu eta presoek euren etxerako bidea, dagokien legediaren baitan, abian jartzekoa.

Egun bizi dugun egoera berezi honen baitan, ez dugu ahazterik nahi, Covid-19a espetxeetan ere sartu den honetan, oraindik orain baldintza bereziki zaurgarrietan dauden euskal presoak dagokien konfinamendua etxean betetzen egon behar luketela, Europak gomendatu moduan. Zentzu honetan, jakinarazten dugu Saretik Espetxeetako Idazkaritza Nagusiari, modu zuzenean, eskari honen aplikazioa 86.4 artikuluaren arabera ezarri dadila eskatu diogula, zeinak ahalbidetzen duen preso hauen etxeratzea beharrezko diren segurtasun neurriak ezarriaz.


Eragile sozialek Barne ministroa zein Espetxe Zaintzak askatasuna ukatua duten pertsonei errespetuzko neurriak ezar ditzan eskatzen jarraitzen dute.

Eragile sozialek Barne ministroa zein Espetxe Zaintzak askatasuna ukatua duten pertsonei errespetuzko neurriak ezar ditzan eskatzen jarraitzen dute.

  • 70 urtetik gorakoen, larri gaixo edo gaixotasun kronikoak dituztenen eta haurdun diren emakumeen kaleratzea premiazkoa da.

  • Espetxe barruko aktibitatea berrartzeko neurriak har ditzatzen galdegiten da.

2020ko apirilaren 23a. Barne ministroa den Fernando Grande-Marslaskak goiz honetan egingo duen agerraldiaren aurrean, hainbat eragile sozialek Covid-19 gaitzaren aurrean Espetxe Zaintzak hartu beharreko neurrien inguruko idatzia bidali die Espainiar Gobernua osatzen duten diputatuei, espetxetan preso diren pertsonen duintasuna eta eskubideak errespetatuak izan daitezen helburu.

Eskari hau pasa den martxoaren 23an Diputatuen Kongresuko Barne Komisioa osatzen duten alderdi ezberdinek egindako eskariaren jarraipena da. Aurreko idatzian, Covid-19 gaitzak askatasuna ukatua duten pertsonei eragindako egoeren berri emateaz gain, preso diren pertsonen eskubideei dagozkien errespetuzko neurriak hartzea eskatu zen.

Nahiz eta milatik gora pertsona egon behaketa medikuan edo berrogeialdian eta 238 Covid-19 kasu positibo egon preso diren pertsonen zein funtzionarioen artean, erakundeek diotenez “Barne Ministeritzak eta Diputatuen Kongresuko Barne Komisioak muzin egin dute askatasuna ukatua duten pertsonen egoeari, baita beraien senitarteko zein gertukoen egoerari” eta, are gehiago, ez dute Eragile Internazionalek ezarritako neurriei kasu egin. Hori guztia Espainiar Herriaren Defendatzaileak Munduko Osasun Erakundeak eta Europako Kontseiluko Torturaren Prebentziorako batzordeak espetxetan Covid-19 arazoaren aurrean egindako gomendioak instituzio horrek ‘erabat’ konpartitzen dituela esan baldin badu ere.

Idazkaritza Nagusiak une honetan hartutako neurrien inguruan, erakunde hauek “preso diren pertsonei eta espetxetako funtzionarioei inongo test-ik egiteko aukerarik ez utzi izana salatzen dute. Ez da prebentziorako eta asistentzia berezirako inongo jarduera egitasmorik diseinatu, ez da profesional sanitarioen pertsonalean errefortzurik egin eta ez da bitarteko telefoniko eta telematikoen bermerik eman preso diren pertsonek zein senideek jasaten ari diren estutasun eta desinformazioaren aurrean.” Atzo MUFACErekin onartutako protokoloa, berandu datorren neurri bat izateaz gain, funtzionarioei begirako protokolo hutsa da eta ez preso diren pertsonei begirakoa. Berriki estatuan dauden 50.500 presoentzat 200 mugikor eskuratu izana, Katalunia kontatu gabe, ez du soluziobide izateko bermerik.

Azkenik, hilabeteko isolamendu egoeraren ostean, entitate sozialek pasa den martxoaren 12tik sortutako egoeraren indargabetzearen beharra nabarmendu nahi dute eta “preso diren pertsonen eta beraien senitartekoen arteko kristal bidezko komunikazioak lehenbailehen berrartzea galdegiten dute, senitarteko eta lagunen espetxetarako mugimenduei baimena emanez”. Halaber, “espetxe barruko aktibitatea berrartzea eskatzen dute; bereziki adikzio edo osasun mentalen tratamentua daramatena, komunitate terapeutikotik datorren deribazioena, harrera-etxeena…” Konstituzioaren 25. artikuluak dioenaren baitan zigor pribatiboen aurrean egokitzapena bideratzen dutelako.

Orobat, mendebaldeko Europan Estatu espainiarra espetxeratuen tasarik handienetakoa eta askatasun ukapen media altuenetakoa duen herrialdeetako bat dela oroitarazten dute. Baita osasun arreta minimoa emateko osasun profesional kopuru bajuenetakoa duen herrialdeetakoa da espainiar Estatua, hori onartu izan du Barne Ministeritzako Idazkaritza Nagusiak.

Izenpetu duten erakundeak:

  1. Asociación Libre de Abogadas y Abogados,

  2. Asociación Libre de Abogadas y Abogados de Zaragoza,

  3. Asociación Pro Derechos Humanos de Andalucía,

  4. Centre Irídia,

  5. Comisión de Asesoramento Xurídico Penitenciario de Ourense,

  6. Comision Legal Sol,

  7. Etxerat,

  8. Grupo Derechos Civiles 15-M Zaragoza,

  9. Ilustre Colexio da Avogacía de Ourense,

  10. Observatorio del Sistema Penal y los Derechos Humanos de la Universidad de Barcelona,

  11. Oteando,

  12. Red Jurídica,

  13. Salhaketa Araba,

  14. Salhaketa Bizkaia,

  15. Salhaketa Nafarroa,

  16. Sare Herritararra - Red ciudadana Sare.


Zenbait gizarte entitateren deia Nafarroako Gizarteari, Espainiako Gobernuari espetxe politikaren arloko plan bat egin dezala eskatzeko

Salhaketa Nafarroak, Etxeratek, Altsasuko Gurasoak plataformak eta Sare Herritarrak manifestu bat plazaratu dute gaur goizean, dei egitekoNafarroako herritar guztiei, instituzioei eta eragile sozial, sindikal eta politikoei bat egin dezaten Espainiako Gobernuari honakoa exijitzearekin: lehenbailehen diseinatu eta gauzatu dezala espetxe politikaren arloko neurri plan bat, haren bidez betetzeko Osasunaren Mundu Erakundeak (OMS) eta Europako Kontseiluko Torturaren Prebentziorako Batzordeak (CPT) emandako gomendioak”.

Martxoaren 12an Espetxeetako Idazkaritza Nagusiak erabaki zuen kartzelak bakartzea eta soilik kartzeletako funtzionarioei uztea bertara sartzen. Orduz geroztik Espainiako Estatuko 70 erakunde sozialek baino gehiagok behin baino gehiagotan eskatu dugu, beste neurri batzuen artean, presoak aska ditzatela, hori delako neurririk onena espetxeetan Covid-19aren kutsapenei aurrea hartzeko eta presoen osasunerako nahiz bizitzarako eskubidea bermatzeko.

Gizarte entitateek diotenez, estatu askotan neurriak hartu badira ere kartzelan dauden milaka preso askatzeko”, Espainiako Estatuko Gobernuak halakorik egin ez izana tamalgarria da: “Hemen, espetxe politikaren arloan, neurri bakarra hartu da, kartzelak bakartzea alegia, eta horrek ekarri du, praktikan, presoen eta haien gertukoen eta familien arteko komunikazioa murriztea eta bertan behera gelditzea barruko jarduera guztiak, tratamendukoak barne.”

Horregatik, Salhaketa Nafarroak, Etxeratek, Altsasuko Gurasoak plataformak eta Sare Herritarrak dei egiten diete Nafarroako herritar guztiei eta eragile sozial, sindikal eta politikoei, bat egin dezaten manifestu horrekin, Espainiako Estatuko Gobernuari eskatzeko OMSk eta Europako Kontseiluko CPTk egindako gomendioak bete eta presoak aska ditzala, berma dezala presoen eta beren familiakoen eta gertukoen arteko komunikazioa, eta berrezar ditzala presoen bisitak eta kartzela barruko jarduerak.

Entitateek adierazi dutenez, “egoera honetan borondate politikoak agintzen du, eta, orain inoiz baino gehiago, borondate politikoak herritar guztien osasunaren eta bizitzaren zerbitzuan egon behar du, baita presoen kasuan ere.”


SAREren iritzia, pandemiak espetxeetan sortu duen egoera dela-eta

Pandemia hau hasi zenean, SAREk bere kezka plazaratu zuen COVID-19aren ondorioz espetxeetan sortu ahal ziren arazoen aurrean.

Orduan, Europako zenbait erakundek gobernuei eta estatuei helarazitako gomendioak aipatu genituen. Hain zuzen, gomendio horien bidez eskatzen zen kartzelatik ateratzeko adin handiko presoak, gaixotasun larriak dituztenak edo kondenaren zati handi bat beteta dutenak. Izan ere, uste zuten espetxeak ez zirela mota honetako pandemia bati aurre egiteko lekurik egokiena.

Bada, Espainiako gobernuak eta bere justiziak ez dute aintzat hartu Nazio Batuek edo Europako Kontseiluak neurriak hartzeko egindako eskaera, ezta Erresuma Batuak edo Kataluniak preso asko aske uzteko hartu duten erabakia, konfinamendua etxean betetzeko aukera izan dezaten.

Espetxeetan gertatzen ari denari dagokionez Espainiako Gobernua opakotasunez jokatzen ari bada ere, baditugu datuak salatzeko birusa gogor sartu dela kartzeletara, eta espetxe askotan COVID-19a dutela bizikide, hala nola, Picassenten, Brievan, Cordoban edo Estremeran, non euskal preso ugari dauden.

Gaur egun, presoak, oro har, mundutik erabat isolatuta daude; ez daukate komunikazio arruntik ez apartekorik. Baina euskal presoen egoera are gogorragoa da, ez baitaukate senideei bideo-deirik egiteko aukerarik, eta horrek areagotu egiten du kanpokoen eta barruko osasun-egoeraren inguruan sortutako kezka eta angustia.

Eta oraindik gogorragoa da motxilaren umeentzat –100 baino gehiago dira–, aita, ama edo biak etxetik oso urrun espetxeratuta baitituzte. Egoera normalean sakrifizio handia da haientzat hain distantzia luzeak egitea, baina beti dute elkartzeak edo elkar ikusteak eragiten duen poztasuna. Baina, orain, aurrez aurreko komunikazioak kenduta edo bideokonferentziak erabiltzeko aukerarik gabe, umezurtz daude baterako. Alferrikako krudelkeria da, eta kofinamendu bikoitza dakarkie alde biei.

Bertan behera utzi behar dira preso hauek mendeku-tresna bihurtzen dituzten salbuespen-legeriak.

Hala ere, egoera hori izanda ere, SARE itxaropentsu dago etorkizun hurbilari dagokionez. Covid-19a dela eta, komunikabideetan “Gaindituko dugu hau!” eta antzeko esapideak entzuten ditugunean, bat egin nahi dugu mezu horiekin, baina ea lortzen dugun, gainera, elkartasuna eta bizikidetza eraikitzeko asmoarekin.

Gakoa da konpromisoa hartzea urruntze-politika desagerraraztearen alde lan egiteko, politika horren ondorioz, besteak beste, ume asko eta asko milaka kilometro egiten jarraitu behar izango dutelako beren senideak minutu batzuetan besarkatu ahal izateko.

Egoera honen aurrean, berriro eskatzen dugu aske uzteko gaixotasun larriak dituzten presoak, adin handikoak direnak eta kondenaren hiru laurdenak aspaldi bete zituztenak.


Saretik, honako irakurketa hau partekatu nahi dugu gobernuek, nazioarteko hainbat erakundek eskatu duten bezala, adin aurreratuko presoak eta/edo gaixotasun larriak dituzten presoak askatzeari uko egin diotelako:

Joseba Azkarragaren adierazpenak Euskarazko azpitituloekin

Ez Gobernuak, ez Espainiako Justiziak, ezin dute nazioarteko hainbat erakundek presoak askatzearen baitan egindako deiei muzin. Batez ere, larriki gaixo diren presoei, adin aurreratukoak edota haien bizkar urte luzetako espetxealdiak dituzten presoei dagokienean.

Koronabirusaren pandemiak sortutako egoera larriaren aurrean Europako Kontseiluko Giza Eskubideen komisarioak edo Nazio Batuen Goi Komisarioak, ahalik eta bizkorren, preso horiek aske uzteko eskatu die gobernuei. Eta neurri hau presoen artean inolako salbuespenik gabe ezarriz.

Birusa dagoeneko hasi da espetxeetan sartzen. Askatasunean mantendu daitezkeen zaintza-neurriak ez dira pertsonen gune masifikatuetan aplika daitezkeen neurri berak, espetxean beraz, ezinezkoa da hauek ezartzea. Espetxeetako osasun-arretarako neurriak ere ez dira egoera honi aurre egin ahal izateko ezinbesteko gutxienekora iristen.

Erresuma Batua bezalako herrialdeek horrela ulertu dute eta preso asko aske uzten hasi dira. Espainiako Gobernuak eta Justiziak ezin diete muzin egin erabaki horiei, eta hala berauek aplikatzen hasi behar dira, espetxeetan benetako tragedia gertatu aurretik.

Sare Herritarretik, Espainiako eta Frantziako Gobernuei helarazi nahi diegu mezu hau, baina baita euskal erakundeei ere eta EHko herritarrei.

Ez dugu onartzen berehala hartu behar diren neurri horiek, beste behin ere, euskal presoak baztertuz aplikatzea.

Salbuespen-araubide hori ezin zaie aplikatu, halaber, preso diren pertsonei, osasunerako eta tratu duinerako eskubide osoa duten pertsonak baitira.

240 preso inguru, Estatuko 40 espetxetan baino gehiagotan eta Frantziako 10 espetxetan banatuak daude egun. Ezin dira salbuespena izan espetxeen barruan tragedia hori saihesteko beharrezkoa den edozein neurri aplikatzerakoan.

-60 eta 70 urte dituzten 40 preso inguru daude.

-Hemezortzi dira, gaixotasun larri sendaezinak dituztenak.

– 237 preso horietatik 53k hogei urte baino gehiago daramate espetxean.

– Eta 158k, 15 urte baino gehiago.

– Gainera, 75 presotik gora dira zigorraren 3/4enak beteak dituztena, eta baldintzapeko askatasunean egon beharko lukete, hirugarren gradura igaroz.

Berriro diogu: egin ezazue zerbait, baina egizue berehala. Beranduegi izan baino lehen. Orduan aieneek ez dute balioko. Orduan, arduragabekeria itzelaren aurrean geundeke.


Albiste gehio …

IRITZIA | Arrisku larrian dago presoen osasunerako eskubidea
>> Irakurri hemen

Orain inoiz baino gehiago, larriki gaixo diren presoak etxera!

GORKA FRAILE PRESOAREN BALDINTZAPEKO ASKATASUNAREN HARIRA >>Irakurri hemen

 Elkarrizketa Mikel Mundiñanori Leitzako Karrape Irratian. 


OHARRA | GORKA FRAILE PRESOAREN BALDINTZAPEKO ASKATASUNAREN HARIRA

Gorka Fraile euskal presoaren baldintzapeko askatasuna berri oso ona da, eta bat egiten du SARE aldarrikatzen ari den bidearekin.

Gorka Frailek espetxe-baimen batzuk izan ditu orain arte eta, hirugarren gradura pasatu ondoren, posible izan da baldintzapeko askatasuna ematea, Espetxe-zaintzaren Epaitegi Zentralaren autoaren arabera.

Espainia eta Frantziako kartzeletan sakabanatuta dauden 237 euskal presoetatik, Gorka Fraile da hirugarren espetxe-graduan zegoen bakarra. Preso horietatik % 80,5 lehen graduan dago oraindik, gehienek kondenaren hiru laurdenak beteta izan arren. Hori dela eta, hirugarren espetxe-graduan egon beharko lirateke.

Espero dugu Gorka Fraileren kasuan hartutako erabakia ez izatea anekdota bat, beste espetxe-politika baten hasiera baizik; hiru hamarkada luzez bere eskubideak urratuta ikusi dituen kolektiborekiko humanismoa arau nagusitzat hartuko duen politika baten hasiera hain zuzen.


Sare Herritarrak zenbait bideoen bilduma berezia egin du

Orrialde honetan azken hilabeteetan Sareko youtubeko kanalean eskegi ditugun bideoak jaso ditugu bilduma gisa. Bertan, hitzaldi, azalpen, elkarrizketa eta bestelako formatuan emakumea eta espetxea, motxiladun haurrak, salbuespen legediaren nondik norakoak… gisako gaien inguruko informazioa eskuragarri jarri dugu. Bideo gehiago ikusi nahi izanez gero, sartu Sare Herritarraren yotubeko kanalera. Gozatu!

HITZALDIAK / CHARLAS 

Charla de Amaia Izko y Joseba Azkarraga sobre situación actual de los presos vascos, progresiones de grado…

 

EMAKUMEA ETA ESPETXEA 

Tolosan “Emakumeak aterabidera: gatazkak, espetxea, justizia, elkarbizitza eta bakea eztabaidagai” mahainguruan parte hartu zuten lau ponenteen hitzartzeak youtube kanaleak jasoak:

GARBIÑE BIURRUN (Justiziaz)

AINHOA AZNAREZ (Bakegintzaz)

MARIA RUIZ (Espetxeaz)

MAIDER GALARDI (Gatazkak)

GRADU ALDAKETAK 

Espainiako espetxe sistemak hiru gradutan banatzen ditu presoak. Haietako bakoitzak, azalpena

Euskal Herritarrok nahi baino gehiagotan entzuten dugu kartzelaren berri. Nahi baino izen-abizen, xehetasun eta albiste ilun gehiago. Nahiago genuke hala ez bailitz. Baina hala den bitartean, ezinbestekoa da hainbeste entzuten ditugun “erregimena” “lehen gradua” eta antzeko hitzak zer diren ulertzea.

EMAKUMEAN ESPETXEAN

Espetxeen izaera patriarkalak preso diren emakumeengan duen zigor erantsiaren eta presoen seniden diren emakumezkoen gaineko zaintza lanen inguruko irakurketa laburra.

Poltsa bete kontu: emakumea, espetxea eta sostengu lanak. Rolen banaketaren eta zaintza lanen gaineko hausnarketa bildu dugu lau emakume*ren esperientzia jasoz.

GOTZONE IJURJO (senidea)

EDURNE EPELDE (senide eta laguna)

OIHANA ETXEBARRIETA (senidea eta aditua)

ESTI AMENABARRO (senidea)

SARE HERRITARRAREN 5. URTEURRENA

#SAREk5Urte | Arantza Aldezabalen eta Oihana Mujikaren hitzartzea

#SAREk5Urte | Intervención de Inaxio Oiarzabal y Joseba Azkarraga

Euskal Telebistak egindako erreportai ezberdianak 

EITB | La dispersión: asunto pendiente

EITB | Ur Handitan La mujer en su soledad (+Subs ES/EU)

EITB | Galderaz jositako bidaia | Katebegia

EITB | UR HANDITAN | Motxiladun umeak


OHARRA IBON FERNANDEZ IRADI

IBON FERNANDEZ IRADIREN askatasunaren aurkako epaia dela eta, SAREk bere ezinegon eta haserrea helarazi nahi du. Ibonek duen gaixotasunarekin kartzelan jarraitzeko epaiak, zer esan nahi du? Ibonek heriotza ate joko izan arte egon behar duela kartzelan? Euskal jendarteak, sindikatuek eta alderdi politikoen gehiengo zabalak hamaika aldiz adierazi duen moduan, Ibonek kalean izan behar du. Ibonek bere gaixotasuna era duinean, konfiantzazko medikuen jarraipenarekin eta etxekoen babesarekin artatua izateko etxean egon behar du eta ez, heriotzaren bezperetan kaleratua izan. Horregatik, Ibonek kalean behar lukeelako, gaur Lasarten elkarretaratzea deitu dugu arratsaldeko 20:00tan Okendo plazan.

Bestalde, gaur goizetik hainbat hedabideetan zabaldu den informazio okerra dela eta, argipena egin nahi dugu, jada PSEko Lasarteko kideek euren sareen bitartez zuzendu duten arren:

  • Atzo Lasarten PSEk bere egoitzan salatutako erasoak ez du SAREk Ibon Fernandez Iradiren aurkako epaia dela eta eginiko mobilizazio zein aldarriekin zer ikusirik eta beraz, SAREk inolako zer ikusirik ez duela argitu nahi dugu.
  • Guk orain arte egin bezala, adostasunetan oinarritutako mobilizazioak deitzen dihardugu eta elkarren arteko zubiak eraikitzen, horregatik, elkarbizitzaren eta bakearen alde eta Ibonen askatasunaren alde dauden guztiei, gaurko elkarretaratzera bertaratzeko deia luzatzen dizuegu.


#NIZUBI herri ekimenak manifestazioa deitu du martxoaren 19an Bilboko zubietan

Ni Zu Bi herri ekimenaren aurkezpena, Etxerat, gaixotasun larriak dituzten pertsonen aldeko plataformak eta sare Herritarren Sarea partaide

Gaixotasun sendaezinen ondorioz egoera larrian dauden presoak direla-eta SARE HERRITARRA elkarteak duen jarrera islatzen duen ondorioa:

1.- Justizia Auzitegiek ezarritako kondenak presoari askatasuna kentzen dio, baina ezin dio osasunerako eta bizitzarako eskubidea ukatu. Pertsonaren berezko eskubideak dira, zigorraren baitan askatasuna kendu zaien pertsonena barne.

Gaurko deialdi honen zergatia gaixotasun larri bat diagnostikatuta duten euskal presoen egoera kezkagarria azaltzea da, pertsona hauek gaixotasun hori izan arren espetxean jarraitzen dutelako.

Gaixotasun larriak dituzten presoen zerrenda luzatzen ari da. Orain arte tamalez, horietako batzuk haien ziegetan hil dira, eta beste batzuk heriotza ate joka zutela askatu dituzte etxean hil zitezen.

Zigor Kodearen 91. artikuluak aske uzteko eskubidea aitortzen die gaixotasun larriak eta sendaezinak dituzten presoei, baina, arau hori aplikatzeko, espetxe-administrazioak bizitza arriskuan izatea baloratzen du. Interpretazio hori aplikatzeak presoek bizitzarako duten eskubidea baztertzea dakar. Eta interpretazio hori erabili zuten, duela hilabete batzuk, José Angel Otxoa de Eribe aske uzteko. Aske utzi eta hiru hilabetera hil zen. Horregatik diogu etxean nahi ditugula eta, batez ere, bizirik nahi ditugula.

Kartzela ez da askatasun-eskola bat, ezta osasun fisikoaren eta mentalaren arloko arazoak tratatzeko eremu egokia ere. SAREren ustez, kartzelak diseinatuta dauden bezala, inmunitaterako eta zigorrerako guneak dira, eta, horrek, definizioz, bidegabe eta gizagabe bihurtzen ditu. Espetxeak, Espainiako espetxe-administrazioaren menpean, aspalditik dira gizakien biltegi bat. Hala, Justizia Penalak bere alderik gordinena erakusten jarraitzen du: zigorrarena eta mendekuarena.

Argi utzi nahi dugu ez dela gauza bera Zigor Kodeak eta Espetxeetako Erregimenak diotena eta espetxe-administrazioak horretaz egiten duen erabilera eta abusua. Legeriak hainbat ataletan jasotzen du gaixotasun sendaezinak direla-eta gaixo oso larritzat jotako zigortuek izan dezaketen egoera berezia, eta ezartzen du, dagokion osasun-txostena izanda, hirugarren gradua ezarri behar zaiela, arrazoi humanitarioetan eta pertsonen duintasunean oinarrituta.

Legeri berak argi esaten du tratamendu duin bat jaso behar dutela, eta espetxeetatik kanpo jaso behar dutela. Gaixotasun larriak dituzten presoek, neurri horiek aplikatzeko eta aske uzteko, legeak ezarritako baldintza guztiak betetzen dituzte. Baina, gaur egun, preso daude oraindik ere, eta egoera hori bidegabea da erabat. Hori hala da euskal preso guztiei aplikatzen zaielako legearen babespetik kanpo uzten dituen salbuespen legedia.

Osasunerako eskubidea oinarrizko eskubide bat da, baina, gainera, eskubide unibertsal bat da, pertsona guztien kasuan errespetatu behar dena, preso edo aske dauden kontuan hartu gabe. Eta, gaur-gaurkoz, osasunerako eskubidea bateraezina da espetxean egotearekin.

Ez dago legerik, erregelamendurik edo araurik pertsona bati, askatasuna kendu zaiolako, osasunerako eskubidea eta tratu duina izateko eskubidea ere kendu behar zaizkiola xedatzen duenik.

Eta ez dugu esan gabe utzi nahi espetxe-legeriak betetzea ezin dela Estatuaren amore ematetzat jo. Gaixotasun larriak dituzten presoak aske uztea ez da amore ematea. Estatuko eta Europako legeria betetzea da.

Garai berri baten aurrean aurkitzen gara. Euskal Herriaren gehiengo zabalak hala berresten du. Maila instituzionalean, politikoak, sindikalean zein sozialean aldarri hauekin eta egungo espetxe politika ezohikoarekin amaitzeko aldekotasuna hainbatetan eta hainbat eratan adierazi da azken urteetan. Aldaketarako adostasuna eta aurrera urratsak emateko beharra agerikoa da eta orain da horretarako unea. Auzi hau askatzeko unea da.

Horregatik, Ni Zu Bi dinamikaren barruan, dei egiten dugu martxoaren 19an Bilboko zubietan elkartzera. Eraiki ditzagun ezberdinen arteko zubiak, etorkizun hobea eraikitzeko.

DUINTASUNAGATIK, GIZATASUNAGATIK ETA JUSTIZIAGATIK, ETXEAN NAHI DITUGU ETA BIZIRIK NAHI DITUGU