Albisteak

Etxerat eta Sarek espetxeetako blokeoa eta inkomunikazioa salatu ditugu

bdieoa Eitb

Espainiako espetxeek ia hilabete daramate blindatuta eta komunikazio eta lekualdatze guztiak bertan behera utzi dituzte. Espainiako beste 16 erakunderekin batera salatu dugun bezala, presoen eta haien ingurukoen eskubideen aurkako benetako erasoa suposatzen du honek.

Eskubide-urraketak, ordea, ez dira berriak, orain dela urtebete alarma-egoera ezarri zenetik urratzen dira presoen eskubideak; harrezkero, itxiera perimetralak egon dira, bertan behera utzi dira familiako komunikazioak eta bisitak mintzalekuan. Badira hilabete asko Frantzian eta Espainian preso dauden zuzeneko senideak ikusten ez dituzten adingabeak; etsi egin duten adineko senideak.

Estatuek espetxe barruan beste espetxe bat eraikitzea erabaki dute, espetxeak itxiz. Neurriz kanpokotzat jotzen dugu hori, kontuan hartuta barruko kutsadura-maila eta krisiari aurre egiteko modu hau tentsio handia sortzen duela; egoera ahal den neurrian arintzeko neurriak duela denbora asko hartu behar zituztenean.

Presoek arrisku-taldean daude eta oraindik ere ez dituzte ezarri haien osasuna ahalik eta gehien babesteko neurriak, hala nola, kalitatezko musukoak emanez; kopuru egokian, bai eta txertoa jartzeko orduan presoei ere lehentasuna emanez, funtzionarioei ematen zaien bezala. Estatu frantsesaren kasuan, premiazkoa da UVFak berriz irekitzea familia-bisitetarako, eta, espetxera iristean, senideentzat test azkar eta doakoak ere proposatzen ditugu.

Baina, batez ere, eskari hau azpimarratu nahi dugu, NBEk, OMEk eta Europako Kontseiluak gomendatu bezala, egoera asko hobetuko litzateke preso asko, osasunerako eta bizitzarako duten eskubideagatik, libre utziko balira:

• Estatu espainiarrean 60 euskal presok bete dute jada kondenaren laurdena.

• Gaixotasun larri eta sendaezinak dituzten 17 preso daude.

• 10 euskal presok 70 urte edo gehiago dituzte eta beste zortzi presok 65 urte baino gehiago.

• 53 preso espetxean daude duela 20 urtetik edo gehiagotik.

Eskubideen urraketa desblokeatzeko, espetxeetan espetxe gehiago eraikitzeari utzi eta presoen askatasuna eskatzeko, datorren ostiralean, hilaren azken ostiralean, EHko hiriburuetan, herrietan eta auzoetan mobilizatuko gara. Bertan parte hartzera animatzen zaituztegu.


Eusko Legebiltzarreko Giza Eskubide, Berdintasun eta Justizia Batzordean parte hartu dugu, Irati Gurasoekin EHra plataformarekin batera

Irati Aranjuezeko kartzelan dagoen ume bat da. Martxoaren 8an 3 urte beteko dituen haurra. Legeak dion bezala, urte hauetan kartzelan dauden gurasoekin egon da, baina 3 urte betetzean, umea kartzelatik atera eta beste senideekin bizi beharko da gurasoak Aranjuezeko kartzelan utzita.

Gure ustez, bizi dugun egoera honetan, onartezina da gaur egun legeak dituen mekanismo ezberdinak ez erabiltzea eta guraso preso hauei salbuespenezko espetxe politika aplikatzen jarraitzea. Zenbait adituk dioten bezala, banaketa honek larritasun psikologiko eta emozional handia eragiten du umearengan, eta, horregatik, banatzea ekidin behar dugula azaltzera gatoz.

Ez da Irati egoera hau pasatuko duen ume bakarra izan, eta, tamalez, azkena ere ez. Aspalditik daramagu egoera hau salatzen eta, une hau iritsi aurretik, dagozkien arduradunek umearen hobe beharraren ikuspuntutik hartu beharreko erabakiak hartzeko eskatu nahi dugu. Guztion ardura da ume honen eskubideak errespetatzea eta bere gurasoekin egon ahal izateko lan egitea.

Kalean mobilizazioetan, edota babes oso zabalarekin atera zen, Bilboko udaletxeko mozioan agertu bezala, aspalditik gai honekiko daukagun kohesioa argitara zabaldu nahi izan dugu, eta behingoz salbuespenezko espetxe politika honekin amaitzeko eskatu nahi dugu. Bide batez, salatu nahi dugu familiak elkarrekin egon ahal izateko modulu mistorik ez dagoela ez Autonomi Erkidegoan ez eta Nafarroan ere. Duela 20 urte jaio zen Onditz haurra kartzelan, eta orduan ere salatu zen egoera hau; gaur, 2021. urtean, egoera horrek berdin-berdin jarraitzen duela azpimarratu nahi dugu, sinestezina dirudien badirudi ere.

Legeak kartzelan ezartzen dituen gradu-progresioak eta baldintza ezberdinak erabiltzea soilik eskatzen dugu. Irati gurasoekin egoteko dauden aukerak baliatzea eta ume honen eskubideak errespetatzea. Martxoaren 8an, Irati motxiladun haurra izatera pasako da eta, beste 90 umek bezala, gurasoak ikusteko ehundaka kilometro egitera behartua egongo da. Hilabetean ordu batzuk ikusteko.

Horregatik, gaur hemen, giza eskubideen batzorde honetan, Iratiren kasua, edota Aranjuezeko kartzelan geratuko den Izadiren kasuak bezalakoak amaitzeko, modulu mistoak edota haurren eskubideak errespetatzeko eskaera egiten dugu.

Azkenik, denok bizi dugun pandemia garai honek ume hauei bete-betean eragin diela salatu nahi dugu, ezin baitituzte gurasoak ikusi, eta jada urte bat betetzera doa egoera horretan daudenetik, eta okerrena da ez dakigula noiz arte luzatuko den….

Horregatik, gaur inoiz baino gehiago salbuespenezko espetxe-politika honek urratzen dituen eskubideak ikusita, Irati gurasoekin egoteko egin beharrekoa egiteko eskatu nahi dugu.


Gaur, zoriondu nahi ditugu Bilboko Udaletxean Iratiren egoeraren inguruko mozioa onartu duten talde politiko guztiak

Gaur, zoriondu nahi ditugu Bilboko Udaletxean Iratiren (Bea Etxeberria presoaren alaba) egoeraren inguruko mozioa onartu duten talde politiko guztiak. Gaur onartu den mozioak, Iratik Aranjuzeko espetxean bizi duen egoeraren inguruan ardura eskatu eta umearen eskubideak errespetatuz bere gurasoekin eta familiarekin egoteko duen eskubidea bete dadin eskatu da. Mozioa EAJ, EHBildu, PSE eta Elkarrekin Podemosen babesarekin atera da.

Saretik Irati eta Izadiren kasuak aintzat hartuta, umeentzako baldintza egokienak ziurtatuko dituen erabakiak hartzeko eskatu nahi diogu Madrilgo gobernuari. Gogorarazi nahi dugu kartzelan dauden Irati eta Izadiz gain oraindik 80 motxiladun haur daudela, COVID egoera honetan 10 hilabete luzez beraien aita, ama edo biak besarkatu eta muxukatu ezinik. Ume hauek urrunketa eta COVID egoeran umezurtz geratzen ari dira, ez dute beraien gurasoekin egoteko ia aukerarik eta honek berehalakoan amaitu behar duela salatu nahi dugu.

Horregatik, datorren otsailaren 6ean, Bilbon deitu den mobilizazioan parte hartzeko deia luzatu nahi dugu, Irati gurasoekin Euskal Herrian egon behar duelako eta gainontzeko motxiladun umeek ere beraien gurasoak, preso izanda ere, guraso izaten jarraitzeko eskubidea dutelako.

MOZIOA: 


Nafarroako Parlamentuan onartuko den ebazpenaren inguruko balorazioa egingo dugu Etxeratekin batera

Sarek eta Etxeratek eskerrak eman nahi dizkiegu Nafarroako Foru Komunitatean lortutako adostasun politiko eta sindikal zabalagatik, Nafarroako presoak, kasu honetan, Iruñeko espetxera hurbil ditzaten.

Nabarmendu nahi dugu atzo Nafarroako Parlamentuan lortutako akordio zabala, zeinaren arabera, Espainiako Gobernuari, hala eskatzen duten presoei, beren errotze sozial eta familiarreko lekuetatik gertu zigorrak bete ahal izatea errazteko eta zigorra Iruñeko espetxean bete dezaten plan bat egiteko eskatzen duen. Izan ere, PSNren, Geroa Bairen, EH Bilduren, Podemos-Nafarroaren eta Izquierda-Ezkerraren botoekin onartu dute ebazpena, eta ondoren sindikatu guztiek sinatu dute akordioa, hau da, CCOO, UGT, ELA, LAB, Steilas, esk, Solidari, Hiru, EHNE, CNT eta CGT sindikatuek.

Ebazpen garrantzitsu honek, zalantzarik gabe, legebiltzarrean proiektatzen den errealitate politiko baten argazkia islatzen du, eta horri Nafarroako eragile sindikalen erabateko konpromisoa gehitzen zaio. Honi salbuespenezko espetxe-politika behin betiko gaindi dadin Nafarroako gizartearen bultzada gehitzen zaio.

Era berean, Foro Sozialak akordio hau lortzeko egin duen lana eskertu nahi dugu. Sarek eta Etxeratek garrantzi handiko ekimen hau egiten den unearen garrantzia nabarmendu nahi du; izan ere, mobilizazio sozialak, ekimen sozial eta instituzional guztiek eta Nafarroan, EAEn, Ipar Euskal Herrian, Espainiako eta Frantziako estatuetan eta nazioartean egindako lanak, zalantzarik gabe, espetxe-salbuespenaren amaieran behin betiko bultzada ematen lagunduko dute.


>> Nafarroako Parlamentuak onartu duden ebazpena (Link)

>> 2020.01.22 Nafarroan erroldatutako presoen zerrenda (PDF)


ZORIONAK! Bihotzez. Hori da herriz herri lanean ibili zareten guztiei esateko daukaguna

ZORIONAK!

Bihotzez. Hori da herriz herri lanean ibili zareten guztiei esateko daukaguna. Kontrako bi faktore genituen. Alde batetik, bizi dugun pandemia egoera, non multzo handitan elkartzeko beldurra dagoen eta horrelako ekitaldiak oso mugatuak izaten ari diren. Eta bestetik, izan genuen eguraldia, hotza, elurra, euria... jendea kalera irteteko oztopo handi bat. Hala ere, honi guztiari aurre eginez, irudimenez eta ausardiaz, martxan jarri dituzue mobilizatzeko aukera ezberdinak 240 herritan, lanketa handia eginez bertan parte har zezaten herriko eragile, norbanako, hautetsi...eta herritarrek. Gainera, 420 herritan alboko herriko mobilizaziora joateko deiak ere egin zenituzten. Zuei guztioi ZORIONAK, bejondeizuela!

IZAN BIDEA presoen etxeratzeko prozesua azkartzeko eta guztion artean egiteko dinamika soziala martxa jarri genuenetik 7 hilabete pasa dira, eta benetan ikusgarria da zenbat herritan egin dituzuen kilometroak edo aurkeztu duzuen dinamika. Larunbatean bide honetan pauso handi bat eman genuen; batetik, goizean eginiko ekitaldiarekin, inoiz izan dugun ordezkaritza zabalenarekin, zuei ere gure esker onak; eta bestetik, arratsaldean kalean egin genituen mobilizazioekin. Agerian utzi genuen, berriro ere, jendartearen gehiengo zabal batek salbuespenezko espetxe politikaren amaiera nahi duela ORAIN; aldaketak berehala eman behar direla, eta, bai Frantzian bai Espainian ematen ari diren aldaketarako pausoak positiboak diren arren, bidea luzea dela oraindik. Horregatik lanean jarraituko dugu. 2021. urtea urrunketaren eta gradu-progresioen aldaketaren urtea izatea nahi dugu, eta izan behar du.

Bidea zaila den arren, elkarrekin eginda errazagoa eta sendoagoa da. Horregatik, larunbatean egin genuen bide beretik, jarrai dezagun lanean. Egin dezagun bidea elkarrekin, eta egon ziur lortuko dugula.

Eskerrik asko guztioi, urteroko mobilizazioari emandako erantzunagatik.

Animo eta besarkada bana guztioi    

 


Urtarrilaren 9ko balorazioa egiteko agerraldia eta aurrera begirako hausnarketa

Deialdi honek bi helburu ditu.:
Batetik, atzo antolatu genituen ekitaldien balorazio laburra egitea.

Ekitaldi kopurua: 238 herri
Bizkaia: 74
Gipuzkoa: 69
Nafarroa: 78
Araba: 17
Iparralde: Baiona

Bigarren helburua da oraingo egoeraren inguruan egiten dugun hausnarketari buruzko dokumentua aurkeztea. Hausnarketaz gainera, hasi berri den urtean emango ditugun urratsak azaltzen dizkizuegu.

Duela sei urte gure erakundea sortzeko izan genituen arrazoietako baten garrantzia azpimarratu nahi dugu: euskal presoei dagokienez, giza eskubideak lehenetsi beharra aldarrikatzea. Helburu hori lortzeko, sortu ginenetik gaur arte, indarrak batuz joan gara arlo politikoan, sindikalean eta sozialean, eta ezberdinen arteko guneak sortu ditugu.

Oraingo egoerari dagokionez, esan behar dugu, bide honi ekin genionean, preso gehienak beren etxeetatik ehunka kilometrora dauden espetxeetan zeudela, eta, ondorioz, senideek bidaia luzeak egin behar zituztela, ondorio larriekin: 16 hildako eta 400 istripu.

Urruntze-politika horren eraginpean egon diren pertsonen artean, bi kolektibo nabarmendu behar ditugu, gehiago sufritu dutelako eta sufritzen ari direlako:

Batetik, azken 9-10 hilabeteetan, espetxeratutako aita, ama edo biak ikusteko aukerarik izan ez duten 80 neska-mutiko baino gehiago. Erantsi behar da, bisitatu ahal zituztenean, 1.000 km baino gehiagoko bidaiak egin behar zituztela horretarako.

Bestetik, adinekoak, arazo handiak baitituzte bidaia luze horiek egiteko.

Gaur, garai itxaropentsuak ditugu aurrean. Zerbait mugitzen ari da. Preso batzuk hurbildu dituzte, baina oso astiro, eta gutxi dira Euskal Herrira ekarri dituztenak.

Garrantzitsua iruditzen zaigu zenbait datu ematea, ikus dezazuen, itxaropentsua izan arren, egoera ez dela lasai egoteko modukoa:

218 preso

– 163 preso Espainiako 36 espetxetan sakabanatuta.

– % 29, 600/1.100 km arteko distantziara.
– % 20, 400/590 km arteko distantziara.
– % 38, 100/390 km arteko distantziara.

– Beste 30 pertsona Frantziako SEI espetxetan ari dira betetzen kondena.
– 25 pertsona (% 13) Euskal Herriko espetxeetan daude / 7, espetxeratze arinduan.

– 186 gizon, 32 emakume eta 2 ume.
– Seik 70 urtetik gora dute
– 60 presok kondenaren hiru laurdenak beteak dituzte dagoeneko, eta beste zortzi egoera horretan egongo dira 2021ean

Gradu-progresioa konpondu gabeko arazoa da preso askoren kasuan.

107 preso lehen espetxe-graduan daude
71, bigarrenean
eta 9 baino ez daude hirugarren graduan.

– 17 presok gaixotasun larriak dituzte.

Egoera honen aurrean, SAREk ezinbestekotzat jotzen du presoak Euskal Herrira hurbiltzen jarraitzea, haien errotze soziala ahalbidetzeko eta senideei urruntasun horrekin ezarritako zigor erantsia arintzeko bidea baita.

SAREk berehala bideratu beharrekoa nabarmendu nahi du, eta, horregatik, alderdi hauek aipatu nahi ditugu:

LEGE BATZUK EZ DIRA BETETZEN

Zuzenbidezko Estatu bat izateko, funtsezko bi baldintza dira legezkotasun-printzipioa betetzea eta giza eskubideak errespetatzea. Hala egiten ez bada, ezin da demokraziaz hitz egin.

Urruntze-politikak ELOOren 12.1 artikuluan ezarritakoa urratzen du. Izan ere, artikulu horretan presoak haien familien bizilekutik hurbil kokatzeaz hitz egiten da. Eta argi dago Andaluzia, Levante edo Galizia ez daudela hurbil, ezta Daroca, Dueñas, Topas edo Madril ere.

Osasunerako eskubidea ere urratzen da preso hauei ez baitzaie eteten kondena Zigor Kodearen 60. eta 80. artikuluetan ezarritakoaren bidez, hirugarren espetxe-gradua aplikatuta.

Gradu-progresioak blokeatuta daude kasu gehienetan. Preso batzuk 30 urte arteko kondenak osorik bete ondoren geratu dira aske, eta kondena osoa lehen espetxe-graduan bete dute.

Euskal presoen kolektiboaren % 75ak aspaldi erabaki zuen gradu-progresiorako mekanismo legalak erabiltzea, eta, beraz, Espetxeetako Zuzendaritza Nagusiak ez dauka aitzakiarik progresio hori ez aplikatzeko. Eta, horrekin batera, erregimen irekiak, kondena etxean betetzeko aukera, baimenak eta baldintzapeko askatasunak.

Gradu-progresioa aldarrikatzea izango da SAREren helburu nagusienetako bat 2021erako. Datu bat: gradu-progresioa aplikatu izan balitzaie, 68 preso aske egongo lirateke orain.

BESTE LEGE ZENTZUGABE BATZUK

50 presori baino gehiagori, estraditatu ondoren, ez zaie konputatu Frantzian betetako kondena. Neurri hori giza eskubideen kontrakoa da.

70 pertsona, praktikan, biziarteko kondena betetzen ari dira, 7/2003 Legea aplikatu ondoren. 30 urteko zigor bat suntsitzailea bada, zer eragin izan dezake espetxean 40 urte egoteak? Zigor hori ez dator bat berreziketa eta gizarteratzea lortzeko helburuekin.

BIKTIMAK

Oso argi dugu euskal presoei ezarritako muga horiek ez digutela eragotzi behar indarkeriaren -indarkeria guztien- biktimek izandako sufrimenduak ulertzea eta pertsona horiei elkartasuna adieraztea.

Begirunea zor diegu, eta haien mina ulertu behar dugu, eta egiten ari garen bizikidetzarako bide honetan dagokien espazioa bete behar dutela defendatuko dugu beti.

GEHIENGO POLITIKOAK

Agerraldi honen hasieran adierazi dugu garai berri baten hasieran gaudela, eta litekeena da hala izatea Estatuan dauden gehiengo politiko berrien eraginez.

Orain, aukera dute normalizaziorako urratsak emateko, lege arruntak aplikatuta eta salbuespen-legeria indargabetuta.

Itxaropentsu ikusten dugu espetxeen arloko eskumenak euskal administrazioari aldatzeko posibilitatea. Baina, horrekin batera, eskumenak itzuli behar zaizkie espetxe-zaintzako epaitegi naturalei. Hurbileko epaitegiei. Eta desegin egin behar da Auzitegi Nazionalaren mendeko Espetxe Zaintzako Epaitegi Zentrala.

Eta hurrengo urratsa izan behar da euskal presoak elkartzea, hemen.

Gehiengo politiko horiei eskatzen diegu hasitako bidetik jarraitzeko. Ezer aldatu izan ez balitz bezala jokatzen duten politikaren eta epailetzaren arloko sektore gogorrenei aurre egiteko. Iraganean gotortuta, oraina aintzat hartu gabe, iraganari buruzko kutsu antiterrorista duen kontakizunari eusten dioten sektore horiei aurre egiteko eskatzen diegu.

Horregatik, Euskal Herriko gehiengo politikoek egin duten bezala, Estatuan dauden gehiengo politiko berriek giza eskubideen lehentasun etikoa onartu beharko lukete, baita kontuan hartu indarkeria gaindituta dagoen estadiotik bakean, bizikidetzan eta konponbidean oinarritutako estadiorako bidean gaudela ere.

Gakoa da legezkotasunaren, gizatasunaren eta gizarteratzearen printzipioak gailentzea, eta arbitrariotasuna eta komenientzia alde batera uztea.

2021ERAKO LANAK

Amaitzeko, hasi berri den urte honetarako zeregin nagusitzat ditugunak helarazi nahi dizkiegu Euskal Herriko indar politiko eta sindikalei, baita euskal gizarteari ere:

1.- Euskal preso guztiak Euskal Herrira hurbiltzeko prozesua azkartzea, eta, beraz, hurbil dauden beste kartzela batzuetara aldatzen dituztenean, epe laburrerako izatea, tarteko urrats gisa.

2.- Gaixotasun larri sendaezinak dituzten presoak eta adin handiko presoak askatzea.

3.- 7/2003 Legea indargabetzea eta legeria arrunta aplikatzea.

4.- Baimenak ematea. Gaur egun, 30 preso baino gehiago baimenak lortzeko egoeran daude, baina ukatu egiten zaie aukera hori.

5.- Seme-alaba txikiak dituzten amentzako modulu bat sortzea Euskal Herriko espetxeetako batean.

Zeregin hauek euskal gehiengo politikoaren laguntzarekin jorratu nahi ditugu, aurrera egiteko bide bakarra baita.

Lanean jarraituko du gure oinarri soziala zabaltzeko, pluraltasuna ardatz hartuta. Guztiekin hitz egingo dugu. Espazioak partekatuko ditugu eta interes handiz jasoko ditugu helburu horien inguruan egiten zaizkigun ekarpen guztiak. Bereziki, presoek egiten dizkigutenak jaso nahi ditugu, eta, horretarako, haiek bisitatzen jarraituko dugu. Baita gure herrian jasandako indarkeria guztien biktimek egiten dituzten ekarpenak ere, eta haiekin ezarritako elkarrizketarako kanalak erabiltzen jarraituko dugu.

Itxaropenerako unea da. Egia bihur dezagun!


240 herri eta auzoetan mobilizatu gara gaur salbuespen legedia kontra

Eskerrik asko guzti-guztioi aurtengoan ere, zailtasunak zailtasun, hemen izateagatik. Eta zorionak herriz herri hau antolatzen ibili zareten pertsona guztiei, baita hemen batu garenoi ere. Irudi ederra sortu dugu gaur Euskal Herriko luze zabalean. Bejondeigula!

Gaurko egunez, urtez urte, Bilbon elkartu gara milaka eta milaka pertsona. Aurtengoan, herritar guzti horiek gure herrietan batu gara, ezohikoa, ia ia sinestezina eta gogorra izan den 2020. urtea atzean utzi eta 2021ari hasiera emateko. Baina hemen gaude, beste urte batez, aldarri berberen baitan, La Casillarik gabe baina gure herriko plazan.

Bidea Gara lelopean irten gara kalera. Nor bere eran. Bakoitza bere ideiak soinean eta, norbere sentipen eta bizipenak altzoan, baina bide berberaren baitan. Etxerako, elkarbizitzarako eta bakerako bidea.

Pozgarria da azken urte hauetan norbanako ezberdinak elkarrekin lanean ikustea, elkar ulertzea, elkar entzun eta hitz egitea; aurrerapauso ugari eman dira, enpatia eta giza eskubideak oinarri. Bizipen anitzeko norbanakoen ahaleginari, alor sindikal, instituzional, sozial eta politikotik etorritako adostasun eta akordioek egin diote ekarpena. Azalean sufritu eta zauriak dituztenen ahots batzuk ere entzun ditugu, egoera hau aldatzearen alde. Elkarbizitzarako nahia agerian utzi dugu, herri gisa aurrera egiteko gogoarekin batera. Horretarako, salbuespeneko espetxe-politika behin betiko amaitzea beharrezkoa dugu, ordea. Ezinezkoa baita aurrera egitea oraindik hainbeste sufrimendu sortzen duen egoera hau aldatu gabe. Ezin da aurrera egin senideak, eta bereziki haurrak eta adineko pertsonak, zigortzen dituen urruntzepolitika aldatu gabe, larriki gaixo diren presoak espetxean egoera biziki larrian mantenduz edota presoei ezarritako etxeratze-prozesua ahalbidetzen dien graduprogresioa ukatuz.

Garrantzitsuak dira konponbiderako ere Frantzian eta Espainian azken urte eta hilabeteetan eman diren aldaketak. Frantzian Xistor Aranbururen baldintzapeko askatasunak itxaropen-bide berriak zabaldu ditu, fskaltzaren blokeo-jarrera hautsiz.

Espainian, berriz, presoen lekualdatzeak eta gerturatzeak jarrera-aldaketa ematen ari dela erakusten du. Nahikoa ez izan arren, aukera badela, bidea badela erakusten digu honek, eta guk aukera baliatu nahi dugu bide hori fnko bilakatzeko. Horregatik gaude gaur hemen, oraindik badugulako zer ibili, baina badugulako ere ibiltzeko bidea. Gu gara horretarako bermea, gu gara bidea.

Sei eskari ekarri nahi izan ditugu gaurkoan hona, aurrera begira ere bide honen baitan jorratu nahi ditugunak:

1) euskal presoen euskalherriratzea, urruntze-politikarekin behingoz amaitu eta senideei ezarritako zigor erantsia eten dadin
2) euskal preso guztiei gradu-progresioa ahalbidetzea, preso guztiek jarraitu beharreko birgizarteratze eta etxeratze prozesua egin dezaten
3) larriki gaixo diren presoak etxera ekartzea, dagokien artatzea senideen babes eta konfantzako medikuaren jarraibideekin jaso ahal izateko
4) adinez nagusiak diren presoen etxeratzea, euren osasuna eta bizitzeko eskubidea lehenetsiz
5) aita, ama edo biak espetxean dituzten motxiladun haurrek gurasoekin bizitzeko duten eskubidea errespetatzea, hala nola, preso diren pertsonek
guraso izateko duten eskubidea bermatzeko neurriak hartzea.
6) Eta kontuan hartzea Frantzian betetako zigor urteak Espainian ezarritako zigorrean, zigorren batuketa eginaz.

Oinarrizko eskakizunak dira hemen bildutakoak. Elkarbizitzarako bidean ematen ari garen urratsekin batera garatu beharrekoak. Gaur beste pauso bat eman dugu
marraztutako bide honetan. Gaur milaka lagun batu gara herriz herri, bizipen anitzeko pertsonak, pentsamendu ezberdinekoak, minak eta esperantzak barnebiltzen ditugunak. Baina guztiak ere, gogo eta nahi beraren baitan elkartu gara: bidean aurrera egitea. Etxerako, elkarbizitzarako eta bakerako bidean aurrera egitea. Mila esker eta zorionak!


Urtarrilaren 9ko Eukaldunako ekitaldia #BideaGara

Lehenik eta behin, gure agurrik beroena eta esker ona helarazi nahi dizuegu ekitaldi honetan gurekin egon nahi izan duzuenoi.

Hemen zaudete, SARE sortu zenetik, gurekin helburu gehienak partekatu dituzuen Euskal Herriko gehiengo politiko, sindikal eta soziala. Elkarrekin egindako ahalegin hori gabe, duela 30 urte, sakabanaketa- eta urruntze-politika ezarri zenean, zegoen egoeraren antzekoa edo txarragoa izango litzateke oraingo egoera. Nahiez eta asko izan oraindik ere espetxe-politika hori jasaten duten euskal presoak eta familiak, aurrerapausoak ematen ari gara. MILA ESKER.

Halaber, gure agurra helarazi nahi dizuegu beste leku batzuetatik, Kataluniatik adibidez, hemen egon nahi izan duzuenoi. MOLTES GRÀCIES.

Covid-19ak eragotzi egin digu gaur beste espetxe-politika bat nahi duten milaka eta milaka pertsona berriro Bilboko kaleetan elkartzea. Horregatik, gaur, elkarretaratzeak egingo ditugu Euskal Herriko luze-zabalean, ehunka herritan, guztiak ordu berean: 17:30ean.

Bizitzen ari garen egoera berezi honek aukera eman digu ere zuekin hemen, Euskaldunan, batzeko.

Garai itxaropentsuak ditugu aurrean. Zerbait mugitzen ari da espetxe-politikan, bultzada bateratuari eta Estatuan dauden gehiengo politiko berriei esker.

Euskal preso batzuk hurbildu dituzte haien familiengandik hurbilago dauden espetxeetara. Bai, egia da, eta lasaigarria da, senide batzuentzat laburtu egin baitira urteetan egin behar izan dituzten bidaiak, 16 hildako eta 400 istripu baino gehiago eragin dituzten bidaia horiek.

Baina ez dugu normaltzat jo nahi onartezina den egoera bat.

Gradu-progresioen aplikazioa oraindik oso mugatua da, eta, ondorioz, euskal presoen % 65 lehen espetxe-graduan dago, nahiz eta gehienek ia 30 urte bete dituzten askatasunik gabe.

Horrekin batera, 7/2003 Lege Organikoak biziarteko kondena ezkutuak ezarri dizkie 67 presori, biziarteko kondena ezkutua baita 40 urtez askatasunaz gabetzeko zigorra.

Espetxeen arloan ematen ari diren mugimenduek itxaropentsuak izan arren, egoera ez da lasai egoteko modukoa.

Ezin dugu ahaztu oraindik 218 euskal preso daudela desagertutako ETA erakundearekin izan duten lotura zuzen edo zeharkakoaren ondorioz. Gehienak Espainiako 36 espetxetan sakabanatuta daude, eta hogeita hamar, berriz, Frantziako espetxeetan.

Asko beren etxeetatik ehunka kilometrora daude, eta, osasun-krisi hau baino lehen, “motxiladun umeak” deitzen ditugun 80 neska-mutiko inguruk ia bi mila kilometro egiten zituzten, joateko eta bueltatzeko bidaian, espetxeratutako aita, ama edo biak ikusi ahal izateko. Orain, bederatzi hilabete daramatzate aukera hori gabe.

Hirurogeita hamar urtetik gorako sei preso daude; 60 presok beteak dituzte kondenaren hiru laurdenak, eta beste 8 egoera horretan egongo dira aurten. Eta 17k gaixotasun larriak eta sendaezinak dituzte.

Horrez gainera, osasun-krisiak areagotu egin du konfinamendua, eta isolatze-egoera krudelak utzi ditu.

SAREren ustez, urruntze-politikaren amaiera errealitatea izango da preso guztiak Euskal Herrian daudenean.

Arlo honetan normalizazio demokratikoa lortzeko ezinbestekoa da espetxe-politika hori desagertzea. Eta hori hala izango da preso guztiei aplikatzen zaienean gradu-progresioa, gizarteratzeko bideari ekin diezaioten, edo gaixotasun larriak dituzten presoei tratamendua espetxeko hormetatik kanpo jasotzeko aukera ematen zaienean.

Euskal preso gehienek gradu-progresioa aplikatzeko mekanismo legalak onartu ondoren, Espetxeetako Zuzendaritza Nagusiak ez dauka aitzakiarik gizarteratzeko mekanismoak modu orokortuan ez aplikatzeko: erregimen irekiak, zigorra etxean betetzea, gradu-progresioak eta baldintzapeko askatasuna. Horiek osatzen dute bizitza sozialean modu sekuentzialean txertatzeko bidea, baita bizikidetzaren aldeko bidea ere.

Eta nabarmendu beharreko alderdi garrantzitsu bat dago. Preso horiek espetxetik ateratzen direnean, murgiltze soziala azkarra da eta ez dago delitua berriro egiteko arriskurik. Presoek eurek argi utzi dute. Inguruabar hori beste arrazoi bat da legez ezarritako mekanismoak aplikatzeko eta erakundeak presio-talde atzerakoien bahitu ez izateko.

Bide luzea dugu egiteko. Eta zuekin batera egiten jarraitu nahi dugu, aurrera egiteko modu bakarra baita. Premiazkoa da garai hau aprobetxatzea urrats sendoak emateko, atzera-bueltarik gabe.

Euskal presoen egoerak ez digu eragozten indarkeriak kalte konponezina eragin zien eta bizitza familiarrean eta pertsonalean aldaketa sakona ekarri zien pertsonen sufrimendua ulertzea eta pertsona horiei elkartasuna adieraztea. Begirunea zor diegu, eta haien mina ulertu behar dugu. Horregatik, alderdi batzuek min eta sufrimendu hori aurkari politikoaren aurka jaurtitzeko arma gisa erabiltzearen kontra gaude.

Sektore politiko eta judizial jakin batzuek osatutako bloke oso atzerakoiaren etengabeko presioaren aurrean, garrantzitsua da euskal gehiengo sozial, politiko eta sindikala defenditzen ari garen bake, bizikidetza eta konponbidearen aldeko helburuak sozietatean hedatzea.

Ezinbestekoa denez, luzamendutan ibili gabe, hurbilketaren aldeko borrokari eustea, presoei eta haien familiei urruntasunarekin erantsitako zigorra arintzeko, SAREk berehala bideratu beharrekoan jarri nahi du indarra: presoen eskubidea den gradu-progresioa azkartu behar da.

Estatuko gehiengo politiko berriak giza eskubideen eta gizarteratzearen lehentasun etikoa onartu beharko luke, baita indarkeria gaindituta dagoen estadiotik bakean, bizikidetzan eta konponbidean oinarritutako estadiorako bidean gaudela ere. Egoera horrek alderdi guztien inplikazioa eskatzen du, baita legeriaren aplikazio normalizatua ere.

Azken batean, gakoa da legezkotasunaren, gizatasunaren eta gizarteratzearen printzipioak gailentzea, eta arbitrariotasuna eta komenientzia alde batera uztea.

Gaur egun ez dauka zentzurik politika antiterrorista nostalgiko bat aplikatzea, erreparazioz mozorrotuta. Presoen eskubideak urratzea zuzenbidezko estatu baten legezkotasun-printzipioaren aurkakoa da, eta ez dauka zerikusirik biktimei dagokien justiziarako, aitorpenerako eta erreparaziorako eskubidearekin. Horrez gainera, ez dator bat EPPK-k emandako bermearekin, indarkeria berriro ez erabiltzeko, eta eragindako mina aitortu izanarekin.

Asko eta beharrik gabe sufritu duen gizarte bat gara. Horregatik, ezinbestekoa da presoen eskubideak errespetatzea, eta zuekin konpartitu nahi ditugu elkarrizketari ekiteko ikusten ditugu bost alderdi:

Urrunketa politikaren behin betiko amaiera; gaixotasun larriak dituzten presoen etxeratzea; gradu progresioa; espetxe baimenak; eta 7/2003 lege organikoaren kudeaketa.

Azken finean, itxaropena sortzen duen garai bat dugu aurrean, baina, errealitate izan dadin, ezinbestekoa da bide horretan bultza egitea, tinko eta guztiok elkarrekin. Horretara gonbidatu nahi zaituztegu.

Egin dezagun guztion artean.

HAMAIKA TELEBISTAREN BIDEOA


Urtarrilak 9: 238 mobilizazio, 414 herrietako deialdiekin eta ordezkaritza politiko eta sindikal zabalenaren presentziarekin

24 ordu, Sare Herritarren deialdiaren baitan, berriro ere milaka eta milaka pertsona bilduko dituen eguna hasteko.

11:30ean Euskalduna Jauregian hasiko dugu gure jarduera. Eta inoiz izan dugun esparru politiko, sindikal eta sozialeko ordezkaritzarik zabalenak lagunduta egingo dugu.

17: 30ean, berriz, zehazki EHko 238 herritan mobilizatuko gara, baina guztira 414 herrik egin dute bat mobilizazio horiekin, hainbat herritarako deialdi bateratuak eginez.

Ez pandemia honek, ez eguraldiaren aurreikuspenek, ez dute gehiegi laguntzen, baina ziur gaude ditugun datuak ikusirik, aurten ere, milaka herritar batuko direla euskal presoen eskubideen urraketa amaitu eta EHra itzultzen hasteko deialdiaren baitan. Eta horrekin batera, bizikidetzaren eta bakearen alde.

Mobilizazio horiek guztiak osasun-agintarien argibide guztiak kontuan hartuta egingo dira, guztion segurtasuna bermatu dadin.

Gaurko agerraldi honen helburua euskal herritarrei azken deia egitea da eta, era berean, biharko azken antolaketa-datuak zuekin partekatzea.

Osasun segurtasuna dela eta, Euskaldunako ekitaldiaren aforoa 70 lagunentzat izango da. Bertaratuko diren alderdi politikoetako ordezkariak hurrengoak izango dira: EAJ; EH Bildu; Podemos Euskadi eta Nafarroa eta Geroa Bai. Bestalde, euskal sindikalgintza osoaren ordezkaritza izango da (ELA, LAB, UGT, CCOO, STEILAS, ESK, EHNE, ETXALDE, HIRU, CGT eta CNT). Horiekin batera, gizarte zibileko ordezkariak egongo dira: Unibertsitate, kirol, kultura eta hainbat alorretan arituak.

Kataluniako alderdiek ere bat egin dute deialdi honekin: ERC, Junts. Eta Cup. Eta baita beste hainbat pertsona esanguratsuk ere, tartean, Garaikoetxea eta Ibarretxe lehendakari ohiak, Puigdemont eta Torra Presidenteak; Torrent Kataluniako Parlamentuko Presidenteak; eta hainbat eragile, Omniun Cultural; ANC; Etxerat, etab.

Ekitaldian, Paul Riosek, Aieteko akordioen ondorioz indarkeriarik gabeko egoera sortzeko lanetan aritu denak eta Nekane Altzelaik, Ahotsak ordezkatuz, hartuko dute partea, ekitaldiari hasiera emanez. Ondoren Sareren hausnarketarekin eta mezuarekin amaituko dugu.

Ekitaldiaren aurretik 11.15etan, bertan dauden alderdi, sindikatu eta elkarteetako ordezkariek adierazpenak egin ahal izango dituzte prentsaurrean, urtero manifestazioaren hasieran egin ohi dugun moduan.

Arratsaldeko ekimenei dagokienez, esan moduan, 238 herrik izango dituzte deialdiak:
– 17 araban
– 74 Bizkaian
– 69 Gipuzkoan
– 78 Nafarroan

Ahaztu gabe, Baionan ere, ordu berean, mobilizatzen egongo direla.

Esan bezala, deialdi honetara 414 herri batu dira, horietako askok inguruko herriko mobilizaziora dei eginez.

Ekitaldi nagusia Bilbon izango da. 16:30ean hasiko da manifestazio batekin, Plaza Eliptikoan hasi eta 17: 30ean Udaletxean amaituko dena. Formatu anitzak erabiliko dira herri bakoitzean.
Udaletxean. Bilbon, 17: 15ean, azken adierazpenak egingo ditugu, eta 17.30etan hasiko den amaiera ekitaldian Amaia Goirigolzarri abokatuak eta iñaki Goirizelaia EHUko errektore ohiak hartuko dute hitza.

Azkenik, alderdi, sindikatu, erakunde eta, oro har, pertsona guztiei eskerrak eman nahi dizkiegu aldarrikapen hauei emandako babesa eta atxikimendua.

Beste batzuetan adierazi dugun bezala, Sarerentzat, oso garrantzitsua da desberdinen arteko adostasun eta akordioak lortzea, euskal presoei aplikatzen zaien salbuespenezko espetxe-politika honekin amaitu eta bizikidetzan eta konponbidean aurrera egiteko. Eta , horretarako, ezinbestekoa dela deritzogu gizarte-aktibazioa ere. Horregatik, kalera aterako gara berriro.

Ildo horretan, azken deia egin nahi diegu herritarrei, bihar 238 herri horietan egingo diren elkarretaratzeetara hurbil daitezen.

2021a konponbidearen urtea izan behar da eta guztien artean lortuko dugu.


Urtarrilaren 9ko mobilizazio garrantzitsutik bi egunera, Bake Bidean eta Saretik mezu bat helarazi nahi diogu euskal gizarteari, deialdiaren garrantziaz

Hegoaldean, 220 herri baino gehiago izango dira milaka gizon eta emakume hartuko dituztenak, euskal presoen eskubideak funtsean urratzen dituen espetxe politika hau amaitzeko lanean jarraitzeko prest daudenak.

Agintariek adierazitako osasun-segurtasun neurri guztiak zainduz egingo dugu.

Mobilizazio egun bat ere izango da, hainbat jarduerarekin. Giza kateetatik, mosaikoen eraketatik eta, batez ere, gure mugikorren bidezko argien ikuskizunetik, presoak eta erbesteratuak etxera itzultzeko bidea ireki behar dela adierazi nahi baitute.

Urtea itxaropenetik hasten da. Espetxe-politikan zerbait mugitzen da. Gerturatze batzuk gertatzen ari dira, eta hori lasaigarri bat da familia batzuentzat, preso dauden senideak bisitatzeko urteetan zehar egiten ari diren distantzia luzeak murrizten baitituzte.

Baina oraindik bide luzea dago egiteko. Horregatik, oraindik ere oso garrantzitsua da jendea kalera ateratzea. Espainia eta Frantziako gobernuei ausardia gehiago eskatzea.

Espainiako espetxeetan dauden 163 presoetatik, % 29 batez beste 600/1.100 km-ra daude, eta % 20 400/590 km-ra. Eta % 38 100/390 km artean. Eta 25 preso baino ez daude Euskal Herriko kartzeletan.

Hasi berri den urte honek izan behar du konponbidearen urtea. Hiru helburu ditugu:

Preso guztiak Euskal Herrira eta erbesteratuen itzulera.

Graduek progresioa preso guztientzat. Espainiako kartzeletan dauden 163 presoetatik 107 lehen graduan daude. Preso batzuk 30 urteko askatasun-gabetzearen ondoren ateratzen ari dira, eta lehen graduan ateratzen ari dira.

– Gaixotasun larriak dituzten preso guztiak aske uztea.

Urtarrilaren 9an, berriz ere, Espainiako eta Frantziako gobernuei mugitzeko eskatuko diegu. Egiten ari diren urrats herabeak azkarrago egin daitezela esateko. Egoera honekin amaitu behar dela, bi arrazoirengatik: legeak baimentzen duelako eta gizatasun hutsagatik.